Verbinding ontstaat door aanraking…

Hoe handen IMG_1591komt het dat mensen in hun werk soms heel weinig betrokkenheid en motivatie tonen terwijl ze zich in hun vrije tijd vol inzet bezig houden met hobby’s en daarbij rollen vervullen en verantwoordelijkheid nemen die in hun werk ongedacht en ongekend zijn?

Betrokkenheid in een organisatie blijkt uit de wijze waarop mensen hun eigen motieven hebben verbonden, kunnen verbinden aan wat maatgevend is binnen het werksysteem; de doelstellingen, het waartoe van een organisatie, het collectief. We horen hier veelal twee (tegengestelde) benaderingen. Enerzijds de opvatting dat betrokkenheid kan worden afgedwongen, dat mensen ‘moeten en kunnen worden gemotiveerd’. De andere opvatting stelt dat je de juiste verleidingen moet weten te vinden. Er is echter nog een ander uitgangspunt mogelijk. In die optiek ontstaat echte betrokkenheid vanuit een open en heldere dialoog; een opbouwende exploratie van dat wat ieder echt nodig acht. Nee, geen poldermodel, maar echte verdieping tussen mensen. Constructieve confrontatie, kritische reflectie, samen zoeken en durven even niet te weten om tot een nieuw weten te kunnen komen. Echte betrokkenheid vraagt aanraking:  aanraken van wat we werkelijk van belang vinden…

Alles stroomt vanzelf. Waarom pompen?

Waterval IMG_1747Er zijn bibliotheken volgeschreven over de ontwikkeling van mensen, teams, organisaties. In de kern van al die literatuur en theorieën komen altijd de dezelfde elementen terug. Die elementen liggen blijkbaar zo ten grondslag aan iedere ontwikkeling, dat ik me steeds vaker ben gaan afvragen of al hetgeen we eraan toevoegen  niet te veel afleidt van de kern van de zaak. Het het antwoord op die vraag luidt bijna altijd: JA!

Het proces van organisatieontwikkeling en menselijke ontwikkeling blijkt  namelijk bij voorkeur en als vanzelfsprekend zijn eigen vaste pad te volgen, vermits we toestaan het zich te laten ontvouwen, als we niet forceren maar vooral faciliteren. Als je de eigenstandige logica van het zich ontwikkelende werksysteem (team/organisatie…) kunt zien, snap je waarom het soms misgaat en begrijp je ook wat je echt kunt doen (en moet laten!) om het proces zich gezond te laten ontvouwen. Want sterke organisaties ontwikkelen zich als vanzelf als we in staat zijn het ‘minimaal noodzakelijke’ doen, als we vertrouwen koppelen aan minimale interventie. Dan zien we duurzame organisaties verschijnen, om maar eens een modewoord te gebruiken, echter nu in hun echte betekenis: betekenisvol…

Phanta Rhei…